กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกดารา
ตอนที่ 377 บันทึกความทรงจำเหยาฉู่ 8
บนม้านั่งใต้เสาไฟริมทางในมหาวิทยาลัย เงาร่างสองสายกำลังนั่งเคียงข้างกัน ต่างฝ่ายต่างเงียบงันไร้วาจา
เหยาซูหลิงประคองขวดน้ำแร่ที่ฉู่หมิงโจวส่งให้พลางกระแอมไอด้วยความอึดอัดสองที
“ที่แท้ก็แค่ยาสลบฤทธิ์อ่อน ๆ เอง ฉันนึกว่า...”
นึกว่าสูดเข้าไปคำเดียวแล้วจะต้องตายเสียอีก
ยังดีที่ฉู่หมิงโจวไม่มีการหัวเราะเยาะพฤติกรรมชวนขบขันเมื่อกี้ของเธอ เขาเพียงมองดูเธออย่างใช้ความคิดอยู่นานสองนาน ถึงได้ผุดขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า
“พวกเราไม่มีการเดินร่วมกันแบบนี้นานแล้วนะ”
“เอ๊ะ”
เหยาซูหลิงยังมีอาการมึนงงอยู่บ้าง
ฉู่หมิงโจวทวนซ้ำอีกรอบด้วยความอดทนอย่างยิ่ง “พวกเราไม่มีการเดินร่วมกันแบบนี้นานมากแล้ว”