กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกดารา
ตอนที่ 321 ฉันเป็นขอทาน
“เอ้ก–อี–เอ้ก–เอ้ก—”
เสียงไก่ขันยามเช้าตรู่ปลุกให้ตื่นฉือชิวหลี่ที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงใหญ่ขนาด 3 เมตร พร้อมชุดเครื่องนอนผ้าไหมหม่อนไหมระดับ 6A ในห้องสวีตหรูหราระดับ vvvvvvip
ฉือชิวหลี่ค่อย ๆ ลุกนั่งบนเตียงอย่างเอื่อยเฉื่อย เปิดผ้าปิดตาขึ้นข้างหนึ่ง แสดงให้เห็นดวงตาหนึ่งข้าง พลางจ้องมองสภาพอากาศที่เต็มไปด้วยหมอกนอกหน้าต่างด้วยความงุนงง
“ฉันไปชนบทตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย”
“จะไปชนบทหรือไม่นั่นค่อยว่ากัน แต่ลุคนี้ของเธอเนี่ย เทวีสุริยาชัด ๆ!”
“จู่โจมแบบไร้เฟรมแบบนี้ฉันจะหลบอย่างไรทัน!”
“งั้นก็ไม่ต้องหลบสิ”
หลังจากยอมรับความจริงที่ว่าในรีสอร์ทสุดหรูก็เลี้ยงไก่ด้วยแล้ว ฉือชิวหลี่ก็ถอดผ้าปิดตาออกจนหมด แล้วเหลือบมองเวลาบนกำแพง