เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกดารา
ตอนที่ 173 คำสารภาพของเลขาฯ โหยว
“ผมว่าเขาต้องกลัวความผิดจนหนีเตลิดไปแล้วแน่ๆ ครับ!” กู้ชื่อไป๋พูดอย่างตื่นเต้น “หายตัวไปในเวลาแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะรู้สึกผิดแล้วจะเป็นอะไรได้อีกล่ะครับ?!”
“นายจะตื่นเต้นขนาดนั้นไปทำไม?”
นักสืบฉือหรี่ดวงตาลงอย่างกะทันหัน มองเขาด้วยสายตาจับผิดเต็มเปี่ยม “ฉันกลับรู้สึกว่า นอกจากกลัวความผิดจนหนีไปแล้ว ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งนะ”
เธอพูดไปพลาง ก้าวเท้าบีบกระชั้นเข้าไปหากู้ชื่อไป๋ไปพลาง
กู้ชื่อไป๋อดไม่ได้ที่จะเริ่มประหม่า ยื่นสองมือออกไปบังใบไม้เล็กไว้ตามจิตสำนึก “เธอจะทำอะไรน่ะ?”
เมื่อระยะห่างจากเขาเพียงสองก้าว ฉือชิวหลี่ก็หยุดลง ยิ้มมุมปาก
“การหายตัวไปของคนป่าเซี่ย คงไม่ใช่เพราะฝีมือนายหรอกนะ”
ทุกคนหันควับมองมาในทันใด จ้องเขม็งไปยังกู้ชื่อไป๋ด้วยสายตาคมกริบอย่างยิ่ง
จ้อง——————