กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่ความคิดนี้เกิดขึ้น หยางเฉิงก็รู้สึกอย่างไม่มีเหตุผลว่าในความมืดมิดนั้นดูเหมือนมีบางสิ่งกำลังจ้องมองเขาอยู่ เขามองไม่เห็นว่ามีอะไรในความมืด แต่ในสมองกลับผุดภาพของรูปปั้นที่ตั้งตระหง่านขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล เพียงแต่เขามองไม่ออกว่ารูปปั้นนั้นแกะสลักเป็นใคร เพราะไม่ใช่รูปเทพเซียนของสำนักเต๋า ไม่ใช่รูปพระพุทธเจ้าของศาสนาพุทธ และยิ่งไม่ใช่รูปปั้นแบบใดที่หยางเฉิงเคยเห็นมา
สัญชาตญาณบอกเขาว่ารูปปั้นนั้นควรจะแกะสลักเป็นคนจริงคนหนึ่ง แต่ถ้าเขาอยากมองให้เห็นชัดว่าคนนั้นคือใคร ก็ต้องเดินไปถึงปลายบันไดเท่านั้น