กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลับเป็นซ่งเจ๋อกับหยางเฉิงที่เอาแต่จ้องมองสุนัขในมือของหยางจวิ้น ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ อดไม่ได้ที่จะดึงตัวหยางจวิ้นไปถามเรื่องสุนัขตัวนี้ พอรู้ว่าสุนัขตัวนี้หลินเฟยเป็นคนช่วยหามาให้ และตั้งใจมอบให้หยางจวิ้น ทั้งคู่จึงรู้สึกอิจฉาอยู่บ้าง ในช่วงที่ทานข้าวก็อดไม่ได้ที่จะคอยมองหลินเฟยอยู่ตลอดเวลา ทำให้หลินเฟยรู้สึกอึดอัดจนต้องถามออกไป “พวกนายต้องการอะไรกันแน่?”
หยางเฉิงไม่กล้าเอ่ยปาก แต่ซ่งเจ๋อกลับอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เจ้านาย ผมขอสุนัขสักตัวได้ไหมครับ แบบตัวของหยางจวิ้นน่ะครับ”