กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หยางเฉิงรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งอยู่ในใจ แต่สีหน้ากลับยังคงสงบนิ่ง “แม่กำลังพูดอะไรอยู่ ชะตาชีวิตอะไร ฉันฟังไม่เข้าใจ”
สีหน้าของหยางเจี้ยวไม่ได้เปลี่ยนแปลง เพียงมองหยางเฉิงแล้วกล่าวว่า “นายเป็นลูกชายของฉัน ต่อให้นายปกปิดได้แนบเนียนแค่ไหน ฉันก็มองออกถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวนาย ตั้งแต่สองปีก่อน ร่างกายของนายก็ค่อย ๆ แย่ลงแล้ว ถึงนายจะระมัดระวังมาตลอดและไม่แสดงออกต่อหน้าฉัน แต่คิดว่าฉันจะมองไม่ออกหรือ”