กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ฟังคำพูดของพ่อแม่ สวี่เทาก็รู้สึกน้อยใจ ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก หลินเฟยก็หัวเราะอยู่ข้าง ๆ แล้วพูดว่า “คุณลุง คุณป้า น้องเล็ก ไม่เป็นไร พวกคุณชอบกินก็กินไปเถอะ กินหมดแล้วโทรหาผม เดี๋ยวผมเอามาให้ใหม่ หรือจะไปเก็บที่บ้านผมเองก็ได้ มีให้กินไม่ขาด”
คำพูดของหลินเฟยฟังดูใจกว้างมาก แม้คนชราทั้งสองจะพอใจที่ได้ยิน แต่ก็ยังรู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้าง ทว่าสวี่เทากลับตาเป็นประกาย รีบขยับเข้าไปใกล้หลินเฟย “กินได้ตามใจ เก็บได้ตามใจจริงเหรอ”