กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่ซ่งเจ๋อพูดจบ คำพูดนี้ก็ดึงดูดสายตาของทุกคน พวกเขาต่างพากันมองมา แววตาสื่อความหมายเดียวกับซ่งเจ๋อทุกประการ
หยางจวิ้นยิ้มแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ฉันก็ไม่แน่ใจ ต้องให้เจ้านายอนุญาตก่อน แต่ฉันมีข่าวที่ดีกว่านี้จะบอกทุกคน เป็นเรื่องใหญ่ด้วย เพียงแต่ต้องกินข้าวก่อน รอให้อิ่มแล้วค่อยพูด”
“ไอ้หนูนี่ ทำไมยังยั่วให้อยากรู้แล้วไม่ยอมบอกอีก?”
หยางหมิงเซิงพูดพลางตบหยางจวิ้นอย่างไม่พอใจ หยางจวิ้นยิ้มขื่นอย่างจนใจ “เรื่องที่ผมจะพูดค่อนข้างใหญ่ อธิบายชั่วครู่คงไม่จบ น่าจะต้องคุยกันหลายชั่วโมง พวกคุณทนหิวได้ แต่คุณปู่ซ่งกับคุณย่าซ่งจะปล่อยให้หิวไม่ได้”