กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้จางหยวนจะถูกหลินเฟยดึงตัวไว้แล้ว แต่เขาก็ยังคงโกรธมาก จึงพูดกับหลินเฟยเสียงเบาว่า “ตอนนี้นายไม่ใช่ไอ้หนูยากจนเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ยังจะต้องมาทนรับความอึดอัดแบบนี้อีกทำไม?”
หลินเฟยยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้ใส่ใจมากนัก “คนที่ฉันมาหาคือครูเสิ่น ไม่ใช่เธอ ท่าทีของเธอไม่มีผลอะไรกับฉัน ฉันแค่อยากให้เซวียนเซวียนได้เรียนหนังสืออย่างเต็มที่ก็พอ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จางหยวนก็เหลือบมองเซวียนเซวียนที่กำลังก้มหน้าทำข้อสอบ ก่อนจะไม่พูดอะไรต่อ แม้เขาจะไม่มีลูกเป็นของตัวเอง แต่ก็รักและเอ็นดูเซวียนเซวียนราวกับเป็นลูกสาวแท้ ๆ คำพูดของหลินเฟยก็ไม่ผิด ตอนนี้สิ่งสำคัญคือปัญหาเรื่องการเข้าเรียนของเซวียนเซวียน ไม่จำเป็นต้องไปโมโหคนที่ไม่เกี่ยวข้อง