กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้ก่อนหน้านี้หลินเฟยจะเป็นคนเอ่ยปากชวนเลี้ยงข้าว แต่สุดท้ายคนที่จ่ายเงินกลับเป็นหลี่นา ถือเป็นการขอบคุณที่หลินเฟยแจ้งเรื่องการรับสมัครงานให้เธอทราบ เพียงแค่มื้ออาหารมื้อเดียวเท่านั้น หลินเฟยจึงไม่ได้ยืนกรานอะไรให้มากความ
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ หลี่นาก็ขอตัวกลับไปก่อน ส่วนหลินเฟยพาเซวียนเซวียนเดินทางต่อจนกระทั่งกลับมาถึงหมู่บ้านประมงได้ก่อนฟ้ามืดพอดี
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่หมู่บ้านประมง หลินเฟยก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขารู้สึกว่าตัวเองชอบใช้ชีวิตอยู่ริมทะเลหรือไม่ก็กลางทะเลมากกว่า โลกภายนอกแห่งนี้ไม่ค่อยเหมาะกับเขาสักเท่าไร โดยเฉพาะเมื่อหลายปีมานี้เขาคุ้นชินกับชีวิตเรียบง่ายไปแล้ว เรื่องแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นเหล่านั้นทำให้เขารู้สึกไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย