กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่เมืองหลิ่วเอ้อร์เจิ้นแห่งนี้ หลินเฟยไม่ได้มีคนรู้จักคุ้นเคยอะไร ก่อนเปิดประตูเพียงชั่วขณะ เขายังสงสัยอยู่ว่าอาจเป็นพนักงานขายของโรงแรม แต่คิดไม่ถึงว่าพอเปิดประตูออกมา จะเห็นใบหน้ายิ้มแย้มที่ค่อนข้างคุ้นตา
เธอคือพนักงานขายจากร้านอาหารเมื่อวาน เธอยิ้มอย่างเขินอายเล็กน้อย ในมือยังถือถุงกระดาษที่ดูประณีตอยู่ใบหนึ่ง มองจากปากถุงก็เห็นได้ว่า ข้างในคือเสื้อคลุมของเซวียนเซวียนที่เปื้อนเมื่อวาน
“คุณหลิน สวัสดี ฉันเอาเสื้อคลุมมาคืนคุณ เมื่อวานต้องขอโทษจริง ๆ”
หลินเฟยหัวเราะเบา ๆ เขาไม่ได้ใส่ใจนัก เพียงหันกายหลบทางให้ตรงประตู “ไม่เป็นไร เธอจะเข้ามานั่งก่อนหรือเปล่า”