กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้จะรู้สึกว่าหวงหู่กระตือรือร้นเกินไปอยู่บ้าง แต่หลินเฟยก็ไม่ได้คิดมาก เพียงนึกว่าหวงหู่คงคำนึงถึงการค้าขายในอนาคต เพราะเขาเองก็รู้ดีว่าผลไม้ที่ตนปลูกขายดีเพียงใด
หากปรับปรุงที่นี่ให้เป็นรีสอร์ตตากอากาศ ย่อมต้องปลูกต้นผลไม้เอาไว้บ้าง เมื่อถึงเวลานั้นก็สามารถมอบผลไม้เหล่านั้นให้หวงหู่ได้ ถือเป็นการตอบแทนที่อีกฝ่ายช่วยเหลือเขา
หวงหู่เป็นคนใจร้อน หลังจากตกลงกันเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็กลับไปกินข้าว และหวงหู่ก็ออกไปจัดการธุระทันที กระทั่งหลินเฟยยังห้ามเขาไว้ไม่ทัน