กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ่งที่หลินเฟยพูดล้วนเป็นความจริง แต่คนอย่างมู่เซิงจะยอมรับได้อย่างไร เขาจึงรีบส่ายหน้าแล้วพูดว่า “คุณโกหก ที่คุณพูดออกมาทั้งหมดนั่นเป็นของปลอม”
“ผมโกหกงั้นเหรอ?” หลินเฟยแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง เขาถอยหลังไปสองสามก้าวไปยืนอยู่ด้านหลังหวังเจี๋ยและคนอื่น ๆ ก่อนจะกล่าวว่า “คุณเป็นนักศึกษาของศาสตราจารย์หวัง ผมคิดว่าท่านคงไม่ใส่ร้ายนักศึกษาของตัวเองเพื่อผมหรอกนะ คุณไปเผชิญหน้ากับศาสตราจารย์หวังเลย ใครถูกใครผิดเดี๋ยวก็รู้ชัดเจนเอง”
มู่เซิงมองสีหน้าที่เย็นชาและเคร่งขรึมของศาสตราจารย์หวัง ท่าทีที่พยายามทำเป็นใจดีสู้เสือก็เริ่มแตกตื่นลนลานขึ้นมา: “ผะ ผมไม่เผชิญหน้า!”