กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ใช่แล้ว เสี่ยวหลิน ที่นี่มีแขกเยอะขนาดนี้พอดี ป้าจะได้เอาของทะเลที่จับได้ก่อนหน้านี้มาขายให้หมดเสียที!” หลิ่วเสิ่นกล่าวพร้อมรอยยิ้มเช่นกัน
เมื่อได้ยินคำพูดของทั้งสองคน หลินเฟยก็อดยิ้มไม่ได้ สาเหตุที่เขาเปิดโรงแรมก็เพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจชนบท อยากให้ผู้คนในหมู่บ้านประมงมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นกว่าเดิม ไม่นึกเลยว่าเขายังไม่ทันต้องเอ่ยปาก หมิงซูกับหลิ่วเสิ่นก็รู้แล้วว่าควรทำอย่างไร
“หมิงซู หลิ่วเสิ่น พวกคุณจะขายของก็ได้ แต่ต้องไปขอใบอนุญาตให้เรียบร้อยก่อนนะ ไม่อย่างนั้นถ้าแขกเหล่านี้กินแล้วเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา คงไม่ดีแน่!” หลินเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม