กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อะไรนะ กุ้งมังกรเหรอ ได้สิ นายขนมาที่โรงแรมได้เลย” สวี่เหวยเหวยตอบตกลงทันที
“หืม เธอต้องการกุ้งมังกรเยอะขนาดนี้จริง ๆ เหรอ นี่ตั้ง 500 จินเลยนะ” หลินเฟยถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ
เสียงหัวเราะของสวี่เหวยเหวยดังมาจากปลายสายอีกครั้ง “ฮะ ๆ พี่เฟย นายลืมไปแล้วเหรอ โรงแรมที่ฉันอยู่มันเป็นแค่สาขา นอกจากสาขานี้แล้วเรายังมีสาขาอื่นอีกนะ นายขนมาเถอะ เดี๋ยวฉันโทรบอกคนของสำนักงานใหญ่ให้พวกเขามาขนไปส่งสาขาอื่นก็พอแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของหลินเฟยก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เขาดันลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท เฉินหัวไม่รับซื้อกุ้งมังกรก็เพราะว่ารับไปแล้วต้องขนไปตระเวนขายตามร้านอื่น แต่ละร้านเอาแค่สิบกว่าจิน ค่าน้ำมันก็ไม่คุ้มแล้ว