กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เดี๋ยวก่อน ๆ อย่าเพิ่งไปกันสิ!”
เห็นเพื่อนร่วมชั้นทุกคนกำลังจะจากไป สีหน้าของเฉินเถาก็ร้อนรนขึ้นมาทันที เขาอุตส่าห์พาพวกเขามาได้ตั้งขนาดนี้ อย่าดูถูกว่าเรือลำนี้เล็กนะ กว่าจะหามาได้ก็ต้องใช้เงินไปหลายแสนเลยทีเดียว!
“เทาเกอ ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่อยากขึ้นเรือนายนะ แต่มันลำเล็กเกินไป ขึ้นไปอย่าว่าแต่ตกปลาเลย แค่ที่นั่งก้นยังไม่มี!” จางหยวนกล่าวเยาะเย้ยเฉินเถา
“แก...”
เฉินเถาโกรธจนหน้าแดงก่ำ แต่พอเขาคิดได้อีกที จู่ ๆ ก็แค่นเสียงเย็นออกมา
“หึหึ หยวนเกอ นายก็อย่าพูดแบบนั้นเลย ถ้านายมีเงินก็น่าจะไปซื้อมาสักลำสิ แบบนี้พวกเราสองคนจะได้ช่วยกันพาทุกคนไปเที่ยวได้ไงล่ะ?”