เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 433 ไปทวีปจี๋จิ้งอีกครั้ง (บทสรุป)
“พี่รอง ขอร้องล่ะ พี่พาฉันไปทวีปจี๋จิ้งได้ไหม? ฉันจะไปหาซือหาน เขาอยู่ที่นั่นคนเดียวฉันไม่สบายใจ อีกอย่างพี่ก็บอกว่าทวีปจี๋จิ้งเกิดเรื่อง ฉันก็เป็นห่วงพี่ใหญ่ด้วย ถ้าพวกเขาเจอกัน ต้องทะเลาะกันแน่!”
หลินอวี่ลั่วพูดอย่างจริงจัง ในดวงตายังมีแววน่าสงสาร ราวกับถ้าเมิ่งอีฝานตอบปฏิเสธ เธอจะร้องไห้ออกมาทันที
“อวี่ลั่ว เรื่องนี้ร้ายแรงมาก ถ้าลูกพี่รู้ว่าฉันพาเธอไป ฉันจะอธิบายกับเขายังไง?” เมิ่งอีฝานพูดด้วยรอยยิ้มขื่น เขายังหนุ่มอยู่ ยังไม่อยากตายตอนนี้
“พี่รอง ตอนนี้มีแค่พี่ที่ช่วยฉันได้ จะให้ฉันเช่าเครื่องบินไปเองหรือไง? พี่วางใจเหรอ?”
หลินอวี่ลั่วกะพริบตาปริบ ๆ ไม่พูดอะไรไปมากกว่านั้น ดวงตาฉ่ำน้ำคู่นั้นเป็นอาวุธชวนให้ใจอ่อนอย่างยิ่ง ทำให้ใครก็พูดปฏิเสธไม่ลง
เมิ่งอีฝานไม่ได้ตอบเธอทันที เขาคิดถึงความเป็นไปได้ของเรื่องนี้อยู่ในใจ
สุดท้าย ภายใต้สายตาคาดหวังของหลินอวี่ลั่ว เขาก็ตอบตกลง