เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 426 ลางสังหรณ์ไม่ชอบมาพากล
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินอวี่ลั่ว หลิวเซียวเซียวก็ไม่ตอบ เธอฝืนยิ้มออกมา ราวกับเป็นการแสดงท่าทีของตัวเอง
ส่วนคนสองคนที่โต๊ะข้าง ๆ ยังคงกระซิบกระซาบกันอยู่ ถ้อยคำหวานเลี่ยนเสียจนคนฟังขนลุก
หลินอวี่ลั่วเห็นว่าหลิวเซียวเซียวกินอย่างไม่เจริญอาหาร จึงลุกขึ้นทันทีแล้วดึงเธอออกไป ไม่อย่างนั้นก็เปลี่ยนไปร้านอื่น
แต่สิ่งที่พวกเธอไม่คาดคิดคือ เพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู ก็เห็นหลินอวี่เตี๋ยเดินออกมาพร้อมกับจางเสวียเฉิง ทั้งคู่เดินเคียงบ่าเคียงไหล่ มือยังกุมกัน ดูอย่างไรก็เหมือนคู่รักที่กำลังตกอยู่ในห้วงรัก
จางเสวียเฉิงเห็นพวกเธอก่อน เขาหน้าตึง “หลินอวี่ลั่ว หลิวเซียวเซียว พวกเธอยังกล้าโผล่มาให้ฉันเห็นหน้าอีก เรื่องก่อนหน้านี้ฉันไม่ปล่อยไว้แน่!”
หลินอวี่เตี๋ยที่ยืนข้างเขาทำหน้างุนงง แล้วถามอย่างสงสัย “ระหว่างพวกเธอมีเรื่องอะไรกันด้วยหรือ?” สายตาของเธอจับจ้องหลินอวี่ลั่ว แต่ในใจกลับไม่พอใจอย่างมาก