กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 374 ไล่เธอไป
เจิ้งหย่วนเบ้ปาก พูดอย่างไม่ใส่ใจ “ผมไม่กล้าทำเรื่องแบบนั้นกับเธอหรอก”
ต้องรู้ก่อนว่าหลินอวี่ลั่วเป็นผู้หญิงของลูกพี่ เขาไม่กล้าแตะเธอแม้แต่ปลายนิ้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนเชื่อว่าอาการความจำเสื่อมของเสิ่นซือหานเป็นเพียงชั่วคราว ถ้ารอให้เขาจำหลินอวี่ลั่วได้ทีหลัง เสิ่นซือหานคงตำหนิพวกเขาที่ไม่ช่วยดูแลหลินอวี่ลั่วให้ดีตอนที่เสิ่นซือหานความจำเสื่อมแน่
ได้ยินคำตอบของเจิ้งหย่วน สีหน้าถังหรงก็สลับเป็นเขียวคล้ำและซีดขาว
เมิ่งอีฝานกระแอมเบา ๆ ช่วยไกล่เกลี่ย “ในเมื่อพวกเขาสนิทกันดี พวกเราก็อย่าอยู่รบกวนที่นี่เลย รีบไปกันเถอะ”
เมื่อนึกถึงเรื่องที่ถังหรงทำกับพ่อแม่ของหลิวเซียวเซียว เมิ่งอีฝานก็มองถังหรงอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง “ส่วนคุณ อายุปูนนี้แล้ว ก็อย่าเอาแต่ยุ่งเรื่องของคนหนุ่มสาวเลย”
ถังหรงถูกเขาสวนกลับ สีหน้าก็ยิ่งดูย่ำแย่
หนีชิงเห็นสายตาท้าทายที่หลินอวี่ลั่วส่งมาให้ ในที่สุดก็ได้สติกลับมา