เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 359 ประกาศล้มละลาย
หลินอวี่ลั่วมองเปลวไฟจากไฟแช็กที่วูบไหวสว่างบ้างริบหรี่บ้าง คิ้วขมวดแน่นขึ้น “เรื่องของบริษัทบันเทิงเซิ่งซื่อครั้งนี้เกี่ยวข้องกับเขาหรือเปล่า?”
เสิ่นซือหานหยุดเล่นไฟแช็ก หันกลับมามองเธอ “ทำไมถึงคิดแบบนั้น?”
หลินอวี่ลั่วไตร่ตรองแล้วเล่าสถานการณ์ของฉู่ซือเหนียนในช่วงสองวันนี้ให้เขาฟังทีละเรื่อง
เสิ่นซือหานหรี่ตาลง “ในเมื่อเขาพูดแบบนั้น ก็แปลว่าเขาคงเกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้อยู่บ้าง”
“ใช่ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ฉันยังหาหลักฐานเอาผิดเขาไม่ได้เลย” หลินอวี่ลั่วก้มหน้าลงอย่างท้อแท้
“แต่เมื่อสงสัยคนที่น่าจะเป็นไปได้แล้ว ก็เท่ากับมีเบาะแส” เสิ่นซือหานมองแฟ้มเอกสารแล้วยิ้มเย็นชา “เขาซ่อนตัวได้ชั่วคราว แล้วจะซ่อนไปได้ตลอดชีวิตหรือ?”
เสิ่นซือหานหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาติดต่อเจิ้งหย่วน ให้เขาส่งคนไปจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของฉู่ซือเหนียน
ไม่นาน เมิ่งอีฝานก็เดินเข้ามา