กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 354 ให้เธอคุกเข่า
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของสวี่เจียเหยียนยิ่งดูไม่เป็นธรรมชาติ เธอกัดริมฝีปากแน่น ไม่กล้าตอบ
หลินอวี่ลั่วเบ้ปาก ในใจยังคิดถึงคำพูดที่ถังหรงพูดวันนี้ จึงไม่มีแก่ใจจะไปสนใจพวกเธออีก
เมื่อเห็นเธอเดินไปทางหอพัก หูซือฉีก็พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “ก่อนหน้านี้ฉันไม่เห็นเลยว่าเธอจะเข้ากับคนยากขนาดนี้”
สิ้นเสียง ซือชิ่นเสวี่ยก็เดินออกมาจากมุมหนึ่ง “นี่แหละเหตุผลที่ก่อนหน้านี้ฉันไม่ชอบเธอเอามาก ๆ”
สวี่เจียเหยียนยืดตัวตรง กอดอกถาม “แล้วต่อจากนี้เราจะทำยังไงดี? หลินอวี่ลั่วเจ้าเล่ห์เกินไป ฉันว่าคงไม่มีวิธีไหนจัดการเธอได้”
“วิธีน่ะมี แต่อยู่ที่พวกเธอกล้าเสี่ยงหรือเปล่า” ซือชิ่นเสวี่ยเลิกคิ้ว ดวงตาฉายแววยั่วยวน
หูซือฉีกับสวี่เจียเหยียนสบตากัน ต่างก็เริ่มสนใจขึ้นมา
คืนนั้น หลินอวี่ลั่วนอนพลิกไปพลิกมาบนเตียง
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือ โทรศัพท์มือถือออกมาเป็นระยะ ค้นหาเบอร์ของถังเย่ แต่ลังเลอยู่นาน ไม่กล้ากดโทรออก