กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 352 คำขู่เอาชีวิต
“พวกเรากลับกันก่อนเถอะ” หลินอวี่ลั่วไม่อยากเสียเวลาอันมีค่าไปกับคนแบบนี้ จึงหันไปบอกเสิ่นซือหาน
ชายหนุ่มพยักหน้า โอบเอวเธอแล้วเดินจากไป
ตอนพวกเขาหันหลัง สวี่เจียเหยียนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างลองเชิง จ้องแผ่นหลังของหลินอวี่ลั่วด้วยความเกลียดชังเต็มเปี่ยม
กลับถึงบ้านพักตากอากาศ หลินอวี่ลั่วกอดตุ๊กตาการ์ตูนสองตัวที่เพิ่งได้มา สีหน้าอิ่มเอมใจ
เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้รับผลกระทบจากเรื่องเมื่อครู่ เสิ่นซือหานก็วางใจลงได้บ้าง
“ลูกพี่ ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย” เจิ้งหย่วนเดินเข้ามากะทันหัน สีหน้าค่อนข้างเคร่งเครียด
เสิ่นซือหานพยักหน้า แล้วเดินไปทางห้องหนังสือ
เมื่อเห็นพวกเขาเข้าไปในห้องหนังสือด้วยกัน รอยยิ้มบนใบหน้าหลินอวี่ลั่วก็ค่อย ๆ เลือนหาย คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
ดูจากสีหน้าของเจิ้งหย่วนเมื่อครู่ เธอก็พอเดาได้ว่าต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น