บทที่ 343 จากเธอไปอย่างสิ้นเชิง

บทที่ 343 จากเธอไปอย่างสิ้นเชิง

เสียงนี้คือ—

หลินอวี่ลั่วหันกลับไป สบตากับถังเย่เพียงชั่วขณะ สีหน้าก็เย็นชาลงทันที

เธอมองซ้ายมองขวา แต่ไม่เห็นเงาของเสิ่นซือหาน

“เขาอยู่ที่ไหน” หลินอวี่ลั่วถามเสียงเย็นชา

ถังเย่ขมวดคิ้ว “เธอไม่ควรเป็นห่วงอาการของตัวเองก่อนหรือ”

หลินอวี่ลั่วลุกขึ้นนั่งบนเตียงคนไข้ ถึงได้พบว่าตัวเองอยู่ในห้องผู้ป่วย

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในห้องฉุนจัดจนเธอขมวดคิ้วอย่างไม่สบาย “ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

ถังเย่หรี่ตาลงเล็กน้อย “เขาให้เธอใช้อดอาหารขู่ฉันหรือ”

หลินอวี่ลั่วเงยหน้าขึ้น เห็นสายน้ำเกลือสารอาหารที่กำลังหยดเข้าสู่ร่างกายตัวเอง ถึงได้เข้าใจว่าตนหมดสติเพราะหิว