กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 332 เขากลับมาแล้ว
หลินอวี่ลั่วกับหลิวเซียวเซียวเดินเข้าโรงอาหารของโรงเรียน พอนักเรียนในโรงอาหารเห็นเธอปรากฏตัว ก็พากันฮือฮาขึ้นมา
มุมปากของเธอกระตุกเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจคนพวกนั้น
“นักเรียนหลิน ขอให้ฉันขอลายเซ็นได้ไหม?”
“คุณหนูหลิน พ่อฉันกำลังเตรียมพัฒนาโครงการหนึ่ง คุณสนใจร่วมมือกันไหม?”
“ได้ยินว่าเฉิงรุ่ยเสวี่ยตัวจริงก็สวยมาก ตอนคุณเจอเธอ ตื่นเต้นมากไหม?”
“...”
สีหน้าของเพื่อนร่วมชั้นเหล่านั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ดูเหมือนแฟนคลับตัวยงของเธอ ต่างพากันเบียดเข้ามาหาเธอไม่หยุด
เดิมทีหลินอวี่ลั่วตั้งใจจะไม่สนใจ แต่ตอนนี้จำต้องพูดขึ้น “ฉันมามหาวิทยาลัยเอเพื่อเรียน หวังว่าพวกคุณจะไม่ถามคำถามที่ไม่เกี่ยวกับการเรียนอีก”
แม้น้ำเสียงของเธอตอนพูดจะเรียบเฉย แต่แววตาที่ดูไม่ใส่ใจกลับแฝงบารมีอยู่เล็กน้อย