บทที่ 330 โกรธจนขาดสติ

บทที่ 330 โกรธจนขาดสติ

นักข่าวคนนี้เป็นฝ่ายเริ่มถามก่อน นักข่าวคนอื่น ๆ ก็พากันถามตาม “คืนนี้ผู้จัดการของคุณยังทำเรื่องแบบนั้นกับเฉิงรุ่ยเสวี่ยอีก อยากทราบว่านี่เป็นแผนที่หวงเทียนเอนเตอร์เทนเมนต์ของพวกคุณวางไว้ตั้งแต่แรกหรือเปล่า?”

ได้ยินเสียงซักถามของนักข่าวดังต่อเนื่องกัน แม้เจียงหานจะควบคุมสีหน้าได้เก่งแค่ไหน รอยยิ้มบนใบหน้าก็ฝืนต่อไปไม่ไหว

แต่ซุนเฉียงที่เป็นผู้จัดการของเธอถูกตำรวจพาตัวไปแล้ว ผู้ช่วยสองคนที่อยู่ข้างกายก็ไม่ได้เก่งกาจเท่าซุนเฉียง ชั่วขณะนั้นจึงไม่มีใครช่วยเธอแก้สถานการณ์ได้

เฉิงรุ่ยเสวี่ยเพียงชะงักฝีเท้าเล็กน้อย จากนั้นก็เดินไปยังที่นั่งแถวที่สองราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เมื่อเทียบกับท่าทีสุขุมของเธอแล้ว สภาพกระอักกระอ่วนของเจียงหานในตอนนี้ช่างเหมือนตัวตลกเหลือเกิน

“พอแล้ว ๆ! งานประมูลกำลังจะเริ่ม ขอทุกคนอย่าทำให้คนอื่นเสียเวลา” ผู้ช่วยคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ถึงขั้นอดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่พวกนักข่าว