กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 317 จะไม่แยกจากเธอ
ชายหนุ่มลุกขึ้นแล้วเดินออกไปตรง ๆ
เห็นสีหน้าหม่นหมองของเขาตอนจากไป หลินอวี่ลั่วใจเริ่มสังหรณ์ไม่ดี
เจิ้งหย่วนเห็นเสิ่นซือหานเดินออกไป จึงถือกองเอกสารเดินเข้ามาพอดี
หลินอวี่ลั่วถามเขา “ช่วงนี้สถานการณ์ของเครือเสิ่นเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ก็พอใช้ มีปัญหาเก่า ๆ อยู่หลายเรื่อง แต่ตอนนี้ยังไม่มีปัญหาใหม่เกิดขึ้น” พอเจิ้งหย่วนพูดถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจ “ก็แค่ขาซ้ายของลูกพี่—”
พอพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของหลินอวี่ลั่วก็หม่นลง
ช่วงนี้เธอมองออกว่าเสิ่นซือหานกำลังฝืนทนมาตลอด อาการบาดเจ็บที่ขาของเขาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่หาย
ถ้าไม่รีบหาวิธีรักษา ปล่อยให้พิษในร่างกายแพร่กระจายไปทั่ว—
พอคิดถึงตรงนี้ ใจของหลินอวี่ลั่วก็กระตุกวูบ