กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 300 ยั่วยวนผู้ชาย
ถ้าหลินอวี่ลั่วอ่อนโยนกับเขาได้สักครึ่งหนึ่งของหนิงเสวี่ย ท่าทีที่เขามีต่อเธอก็คงไม่แย่ถึงขนาดนั้น
“หนิงเสวี่ย เมื่อกี้ที่ฉันซื้ออาหารเช้าให้หลินอวี่ลั่ว ฉันก็มีเหตุผลของฉันเหมือนกัน เพราะงั้น…”
“ไม่ต้องห่วงหรอก ไม่ว่าคุณจะทำอะไร ฉันก็เข้าใจได้ทั้งนั้น” หนิงเสวี่ยซุกหน้าอยู่กับอกเขา พึมพำว่า “แต่ท่าทีของหลินอวี่ลั่วที่มีต่อคุณมันเกินไปจริง ๆ ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้ต่อ คนอื่นจะดูถูกคุณเอา”
เผยเฉิงโจวเองก็เดาเรื่องนี้ได้ สีหน้าจึงยิ่งดูแย่ลง
เขาไม่อยากเอาหน้าไปรับฝ่ามือจากหลินอวี่ลั่วอีกแล้วจริง ๆ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ แล้วจะจัดการวิกฤตของครอบครัวอย่างไร?
“เฉิงโจว ฉันมีวิธีหนึ่ง บางทีอาจช่วยคุณได้” หนิงเสวี่ยลดเสียงลง ก่อนค่อย ๆ เล่าแผนของตัวเองให้เขาฟัง
เผยเฉิงโจวลังเลอยู่บ้าง “เธอไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่าย ๆ แถมยังเจ้าเล่ห์ ถ้าเรื่องนี้ทำให้เธอโกรธจนถึงที่สุด…”