บทที่ 277 ตบหน้าเธอสิบฉาด

บทที่ 277 ตบหน้าเธอสิบฉาด

เธอเป็นถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลซ่ง แต่กลับไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะตัดสินใจเรื่องงานแต่งของตัวเอง

“ยังมีธุระอะไรอีก?” เสียงของเสิ่นซือหานดังขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

ซ่งเหยียนเหยียนเงยหน้ามองสีหน้าของชายหนุ่มที่หมดความอดทนโดยสิ้นเชิง ใจหล่นวูบ

ต่อให้เธอได้แต่งงานกับเขาจริง ๆ ชีวิตหลังจากนี้ก็คงไม่ราบรื่นแน่

แต่ตอนนี้เพื่อช่วยตระกูลซ่ง เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

ซ่งเหยียนเหยียนเดินจากไปอย่างโมโห เจิ้งหย่วนรู้สึกสะใจอยู่ในใจ เขายกนิ้วโป้งให้เสิ่นซือหาน “ลูกพี่ วิธีนี้ของคุณนี่เล่นงานคนได้โดยไม่ต้องลงมือจริง ๆ ถ้าหลังจากนี้คุณซ่งเห็นว่าคุณยังอยู่กับคุณหนูหลิน คงโกรธจนกระอักเลือดแน่!”

เสิ่นซือหานหัวเราะเบา ๆ “แบบนั้นไม่ดีกว่าหรือ?”

วันนั้นหลินอวี่ลั่วย้ายข้าวของของตัวเองกลับไปที่บ้านเสิ่นซือหานด้วย

กลางคืน เสิ่นซือหานกลับถึงบ้านหลังเลิกงาน ก็เห็นหญิงสาวอาบน้ำเสร็จแล้ว สวมชุดนอน ร่างกายยังมีไอน้ำจาง ๆ ปกคลุม