กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 270 มีแต่จะทำให้เขาทุกข์ทรมาน
เสิ่นซือหานสั่งเมิ่งอีฝานที่อยู่ข้างกาย “พาอวี่ลั่วกลับไปพักก่อน”
คืนนี้เกิดอุบัติเหตุใหญ่ที่บริษัท เขาต้องอยู่ที่นี่เพื่อตรวจสอบเรื่องราวให้กระจ่าง
“ไม่ ฉันอยากอยู่กับคุณ” หลินอวี่ลั่วกุมมือเขาแน่นขึ้น “มีแค่อยู่กับคุณ ฉันถึงจะวางใจได้”
ไม่อย่างนั้นพอกลับไป เธอคงเอาแต่กระวนกระวาย คิดว่าเขาจะเจออันตรายอะไรอีกหรือเปล่า
เห็นท่าทีหนักแน่นของเธอแล้ว เสิ่นซือหานก็ทำได้เพียงยอมตาม
หลินอวี่ลั่วรู้ว่าเขามีเรื่องต้องจัดการอีกมาก จึงไม่พูดจู้จี้ต่อ เธอปล่อยมือเขาแล้วไปยืนเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ
คืนนั้นคนในบริษัทนอนไม่หลับกันทั้งคืน ข้าวของบนชั้น 39 ถูกไฟเผาเสียหายหมดแล้ว ทั้งยังตรวจสอบไม่ได้อย่างถี่ถ้วนว่าใครเป็นคนทำแจกันตกลงมา
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสาง หลินอวี่ลั่วอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกไปยังหมายเลขนั้น
แต่ปลายสายยังคงปิดเครื่อง