กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 268 ใจดีเกินไปไม่ได้
พอเอ่ยถึงโอวหลานอี สีหน้าของเสิ่นซือหานก็เย็นชาลงเช่นกัน
เขามองฮวาฮวากับคนอื่น ๆ เดินออกมาจากสถานีตำรวจ ก่อนจะได้สติแล้วพูดว่า “เมื่อกี้พวกเธอคงตกใจกันมาก ไปหาอะไรกินก่อนเถอะ แถวนี้เพิ่งเปิดร้านอาหารตะวันตก ฉันเลี้ยงเอง”
พอสาว ๆ ได้ยินว่ามีของอร่อย สีหน้าหม่นหมองก็ดีขึ้นมาทันที
หลังจากกินอิ่มดื่มเต็มที่ เสิ่นซือหานก็ขับรถไปส่งพวกเธอกลับบ้านทีละคน จนสุดท้ายในรถเหลือเพียงเขากับหลินอวี่ลั่ว
“ต่อจากนี้คิดจะทำยังไง?” ชายหนุ่มจับพวงมาลัยด้วยสองมือ แววตากลับมาเย็นเยียบอีกครั้ง
หลินอวี่ลั่วขมวดคิ้ว “เมื่อกี้ท่าทีของเสี่ยวเค่อดูแน่วแน่มาก ไม่รู้เหมือนกันว่าโอวหลานอีให้อะไรเธออีก แต่ในเมื่อหล่อนไม่ยอมให้ความร่วมมือ ฉันก็ฝืนใจไม่ได้ ฉันต้องรีบหาหลักฐานมัดตัวโอวหลานอี แล้วจัดการหล่อนให้สิ้นซาก!”
“มีอะไรให้ฉันช่วยไหม?” เสิ่นซือหานถามต่อ