กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 266 การแก้แค้นจะมาถึงในไม่ช้า
เมื่อสัมผัสถึงความอุ่นจากริมฝีปากบางของชายหนุ่ม รูม่านตาของหลินอวี่ลั่วก็หดเล็กลง
เสิ่นซือหานทิ้งจูบแผ่วเบาราวปีกแมลงปอไว้เพียงครั้งเดียว ก่อนจะนั่งตัวตรงแล้วเล่นนิ้วมือเล็ก ๆ ของเธอ พลางพึมพำว่า “ที่ฉันเข้าใกล้ตระกูลซ่ง ก็เพื่อสืบหาร่องรอยของเสิ่นอวี้”
พอได้ยินเช่นนี้ หลินอวี่ลั่วก็อดเอ่ยปากไม่ได้ “เพราะงั้นนายรู้อยู่แล้วว่าเสิ่นอวี้จะกลับมาแก้แค้น ถึงได้…”
“ใช่ ตอนนั้นพอเห็นเธอตกน้ำกะทันหัน ฉันเจ็บปวดใจมาก แต่เพื่อให้แผนดำเนินไปอย่างราบรื่น ฉันเลยต้องปิดบังเธอ เพราะถ้าเธอรู้ว่าฉันกำลังสืบเรื่องนี้อยู่ เธอต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของฉันทุกวันแน่ ฉันไม่อยากเห็นเธอเป็นกังวลอยู่ตลอด”
คำพูดของเขาทำให้หมอกหม่นที่อัดแน่นในใจเธอมลายหายไปในทันที
หลินอวี่ลั่วอดลุกขึ้นนั่งไม่ได้ “ที่ฉันตกน้ำวันนั้น นายก็อยู่ด้วยเหรอ?”