กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 264 ยอมเสียสละเพื่อเขา
“ฮ่า ๆ! หลินอวี่ลั่ว ตอนนี้เธอดูสภาพน่าอนาถจริง ๆ!” ซ่งเหยียนเหยียนอดหัวเราะเยาะไม่ได้
เสิ่นอวี้สวมหน้ากากสีเงินกลับคืนแล้ว เขากอดอกพิงผนังอย่างสบายอารมณ์
หลินอวี่ลั่วกวาดตามองเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดสายตาที่ซ่งเหยียนเหยียน “เธอมาที่นี่ได้ยังไง?”
“ฉันก็มาเยาะเย้ยเธอไง!” ซ่งเหยียนเหยียนไม่คิดปิดบังความสะใจแม้แต่น้อย
หลินอวี่ลั่วเห็นท่าทางของเธอแล้วก็ขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ พูดจาเหน็บแนมว่า “ฉันเห็นเธอดูมีแรงดีนี่ ไม่เหมือนคนที่หกล้มบาดเจ็บเลยสักนิด น่าจะให้เสิ่นซือหานมาดูสภาพเธอตอนนี้ให้ชัด ๆ หน่อยไหม?”
พอได้ยินเช่นนั้น ภาพเสิ่นซือหานทิ้งเธอไว้ข้างถนนอย่างไร้เยื่อใยเมื่อก่อนหน้านี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวซ่งเหยียนเหยียนทันที
เธอกัดฟันกรอด แต่แล้วก็ฉุกคิดได้ว่าตอนนั้นหลินอวี่ลั่วถูกลักพาตัวไปแล้ว จึงยังไม่รู้เรื่องที่เสิ่นซือหานทำกับเธอ