กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 258 หาเรื่องเธอ
พวกชุยจื่อเกิงเห็นว่าเธอมีเรื่องหนักใจ แล้วยังนึกถึงตอนที่เสิ่นซือหานปรากฏตัวเมื่อครู่ จึงไม่กล้าพูดปลอบส่งเดช
“ถึงแล้ว” เมิ่งอีฝานพูดจบ ก็มีรถอีกคันจอดลงตรงหน้าโรงเรียน
หลินอวี่ลั่วลงจากรถ แล้วเห็นเสิ่นซือหานลงมาจากรถคันนั้นด้วย
เมื่อครู่เธอสังเกตเห็นแล้วว่ารถของเขาแล่นเร็วมาก แต่ไม่คิดเลยว่าคนที่มาจะเป็นเขา
“แค่ก ๆ! พวกเธอกลับหอพักกันก่อนเถอะ” เมิ่งอีฝานเองก็แปลกใจมาก จึงเร่งให้พวกฮวาฮวากลับไปก่อน
พวกเธอรู้กาลเทศะดี จึงเดินเข้าโรงเรียนไป ส่วนเมิ่งอีฝานก็รีบกลับรถแล้วขับออกไป
บรรยากาศพลันเปลี่ยนเป็นกระอักกระอ่วน หลินอวี่ลั่วมองซ้ายทีขวาทีอย่างเก้อเขิน หลายครั้งที่คิดจะเดินอ้อมเขาไป แต่ก็ถูกเขาขวางไว้ทุกครั้ง
“อาจารย์เสิ่น มีอะไรจะพูดกับฉันหรือเปล่า?” หลินอวี่ลั่วจำต้องหยุดเดิน แล้วเงยหน้ามองเขา
กลิ่นเหล้าจากตัวเสิ่นซือหานแรงกว่าเมื่อครู่ชัดเจน หลังจากเธอไปแล้ว เขาคงดื่มเพิ่มไปไม่น้อย