บทที่ 245 ความเข้าใจผิด

บทที่ 245 ความเข้าใจผิด

เมื่อนึกถึงภาพที่เห็นใต้ตึกบริษัทของเขาในวันนั้น หลินอวี่ลั่วก็เบือนสายตาหนีอย่างรวดเร็ว

เสิ่นซือหานเก็บสายตากลับอย่างไม่แสดงพิรุธ ถอนหายใจลึก ๆ ในใจ

ดูท่าที่เมิ่งอีฝานพูดจะไม่ผิด ระหว่างเขากับเธอมีความเข้าใจผิดเกิดขึ้นมากมาย ถ้ายังไม่รีบปลอบใจเธอ รอยร้าวระหว่างทั้งคู่คงขยายใหญ่ขึ้นอีกในไม่ช้า

“อาจารย์เสิ่น ในที่สุดก็กลับมาโรงเรียนแล้ว สองสัปดาห์ก่อนเกิดอะไรขึ้นหรือ? ทำไมไม่เห็นอาจารย์เลย?” นักเรียนคนหนึ่งถามเสิ่นซือหานอย่างอยากรู้อยากเห็น

ชายหนุ่มปรายตามองอย่างเย็นชา พวกชอบซุบซิบนินทาก็พากันปิดปากทันที

“คาบพละวันนี้จะฝึกวิ่งระยะไกล” หลังเรียกชื่อเสร็จ เสิ่นซือหานก็บอกพวกนักเรียน

เหล่านักเรียนพากันร้องครวญคราง

เขามองไปทางหลินอวี่ลั่ว ก่อนเสริมอีกประโยค “ฉันจะวิ่งไปกับพวกเธอ”

หลินอวี่ลั่วได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกถึงบรรยากาศชวนหวั่นไหวขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล