กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 239 เชื่อใจคุณ
“ตึง!”
หลี่ซวี่หัวไม่ทันคิดเลยว่าเธอจะลงมือกะทันหัน หมัดของเขายังไม่ทันโดนเสิ่นซือหาน ก็ถูกซัดจนหน้าคะมำกับพื้น
“อ๊า! คุณชายหลี่ เป็นอะไรหรือเปล่า?” ซูเจียอีตกใจ รีบพยุงเขาขึ้นมา “เลือด! เลือดกำเดาไหล!”
หลี่ซวี่หัวใช้มือเช็ด แล้วก็พบว่ามีเลือดไหลออกมาจากจมูกไม่น้อยจริง ๆ
เขาโกรธจนตัวสั่นไปหมด ราวกับสิงโตที่ขนพองฟู
“พวกแกสองคน ฉันไม่ปล่อยไว้แน่!” หลี่ซวี่หัวกำหมัด “รอคนที่บ้านฉันมาก่อน ฉันจะทำให้พวกแกแก้ผ้าคลานไปตามถนน!”
พอได้ยินแบบนั้น ซูเจียอีก็รู้สึกสะใจขึ้นมาบ้าง “ใช่! ต้องสั่งสอนพวกเขาให้หนัก!”
หลินอวี่ลั่วเลิกคิ้ว ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามีอะไรหนัก ๆ พาดลงบนไหล่
เธอหันกลับไป ก็พบว่าเสิ่นซือหานผู้ชายร่างสูงใหญ่กำลังวางคางไว้บนไหล่เธอ ทำท่าราวกับนกตัวใหญ่ที่กำลังซบอิง!