เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 209 เธอทรมานมาก
เมื่อเห็นว่าหลินอวี่ลั่วถูกหลี่ฮ่าวเทียนพาเข้าโรงแรมไปแล้ว ในที่สุดเสิ่นซือหานก็สงบใจไม่อยู่
เขาเปิดประตูรถลงไป เจิ้งหย่วนเตือนว่า “ถ้าตอนนี้คุณไปปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา แผนของเธอก็ไม่ล้มเหลวหรือ?”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ฝีเท้าของเสิ่นซือหานชะงักไปชั่วครู่ แต่ไม่นานก็สาวเท้ายาวเดินต่อไป
เสิ่นซือหานไม่ได้ตามหลี่ฮ่าวเทียนไป แต่เดินไปหาพนักงานโรงแรมคนหนึ่ง “ขอยืมชุดทำงานของคุณสักชุดได้ไหม?”
พูดจบ ก่อนอีกฝ่ายจะทันปฏิเสธ เขาก็ยัดธนบัตรใบละหนึ่งร้อยหลายใบใส่มืออีกฝ่ายแล้ว
“ได้ ๆ! เดี๋ยวฉันไปเอาชุดมาให้คุณเลย!”
มีเงินเสียอย่าง ผีก็ยังต้องโม่แป้งให้
ไม่นานเสิ่นซือหานก็ได้ชุดเครื่องแบบขนาดพอดีตัวมาเปลี่ยน หลังเปลี่ยนชุดแล้ว เขาก็สังเกตเห็นว่าลิฟต์ที่หลี่ฮ่าวเทียนขึ้นไปจอดอยู่ชั้นสิบเก้า
เขาเข้าไปในลิฟต์อีกตัว แล้วกดปุ่มชั้นสิบเก้า