เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 155 ตามหาสมุดบัญชี
“ฉันเตือนแล้วนะ ทำตัวดี ๆ ลูกพี่ยังไม่ได้สั่งให้แตะต้องพวกเขา ถ้าแกกล้าผลีผลาม ฉันช่วยแกไม่ได้แน่”
คนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มมองมาอย่างเย็นชา แววตาดุดัน สีหน้าเคร่งขรึม พลางเตือนขึ้น
ถ้าฝ่าฝืนคำสั่งของลูกพี่ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ
“รู้แล้วน่า ฉันก็ยังไม่ได้ลงมือสักหน่อย แค่พูดออกมาเฉย ๆ” ชายที่เพิ่งพูดตอบอย่างจนปัญญา
ทุกวันพวกเขาใช้ชีวิตอยู่บนคมมีด ไม่มีผู้หญิงอยู่ข้างกาย พอได้เจอหญิงสาวที่สวยขนาดนี้ ย่อมต้องคิดอะไรบ้าง
รถยังคงแล่นต่อไป เสิ่นซือหานอาศัยประสาทรับรู้ทิศทางของตัวเองพอจะคาดเดาได้ว่าตอนนี้พวกเขากำลังไปทางไหนและถึงที่ใดแล้ว
หลินอวี่ลั่วประสานมือถูไปมาอย่างประหม่า พยายามกดความกลัวในใจไว้และทำให้ตัวเองดูสงบลง
คนพวกนี้ดูไม่น่าไปหาเรื่องด้วย แถมยังผ่านการฝึกมาโดยเฉพาะ ใครจะไม่กลัวบ้าง?