เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 128 ซ้อมการแสดงด้วยกัน
ตอนนี้เธอไม่มีทางยอมรับว่าผู้ชายคนนี้หล่อ เพราะรู้ว่าเขาไม่ได้เดินมาหาเธอ แต่เดินไปหาหลินอวี่ลั่ว
แม้จะรู้แล้วว่าเขาไม่ได้มาหาเธอ แต่ถ้าไม่ยอมรับว่าเขาหน้าตาดี อย่างน้อยใจก็จะสบายขึ้นหน่อย
คำพูดนี้ทำให้เฉินเมิ่งพูดไม่ออกไปทันที ชั่วขณะนั้นไม่รู้จะตอบอย่างไร ได้แต่กลอกตาอย่างจนใจ
ตอนนั้นจ้าวเยี่ยนหลินเดินมาถึงตรงหน้าหลินอวี่ลั่วแล้ว เขายิ้มกว้าง สีหน้าก็ดูประหม่าเล็กน้อย
แต่หลินอวี่ลั่วกำลังกินเนื้อเสียบไม้อย่างมีความสุข ไม่รู้เลยว่าจ้าวเยี่ยนหลินเดินมาหาเธอ จนกระทั่งหลิวเซียวเซียวสะกิดแขนเธอ
หลินอวี่ลั่วเงยหน้าขึ้น มองผู้ชายตรงหน้าอย่างงุนงง แล้วถามอย่างสงสัยว่า “มีอะไรหรือ?”
ตอนนี้เธอแค่อยากกินมื้อนี้ให้เสร็จอย่างสบายใจ ไม่อยากให้ใครมารบกวน น้ำเสียงจึงไม่ค่อยเป็นมิตรนัก
“ขอโทษที่รบกวน พวกเราก็มากินข้าวด้วยกันที่นี่ ขอช่องทางติดต่อของเธอได้ไหม?”