กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 102 ความลับเกี่ยวกับชาติกำเนิด
เมื่อพูดถึงเรื่องในอดีต พ่อหลินก็รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที แต่ก็จำต้องพูดต่อ เขารู้ว่าตระกูลเสิ่นมีขุมอำนาจมากเพียงใด จึงไม่กล้าปิดบังอะไรต่อหน้าเสิ่นซือหาน
“แม่ของอวี่เตี๋ยก็รังเกียจที่เรื่องผมนอกใจแพร่งพรายออกไปแล้วจะขายหน้า จึงยืนกรานบอกคนนอกมาตลอดว่าอวี่ลั่วก็เป็นลูกของเธอด้วย แลกกับการที่ผมต้องส่งอวี่ลั่วไปอยู่ชนบท”
หลังฟังเรื่องราวทั้งหมดจนจบ สีหน้าของเสิ่นซือหานไม่เปลี่ยนแปลง แต่ข้อสงสัยบางอย่างในใจก็คลี่คลายลง
“แม่แท้ ๆ ของหลินอวี่ลั่วชื่ออะไร”
พ่อหลินคิดอยู่นาน ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเหม่อลอย เรื่องผ่านมาหลายปีแล้ว หลินอวี่ลั่วก็อายุสิบหกสิบเจ็ดปีแล้ว นักศึกษาคนนั้นเหมือนเป็นเพียงฝันหวานชั่วครู่ของเขา จะไปจำได้อย่างไรว่าเธอชื่ออะไร แม้แต่หน้าตาก็แทบจำไม่ได้แล้ว