กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 97 ความรู้สึกสาวน้อยของฮวาฮวา
หลินอวี่ลั่วทำท่าลังเล ราวกับกำลังคิดว่าทำแบบนี้เหมาะหรือไม่ แต่ในใจกลับหัวเราะเย็นชา เธอรู้ดียิ่งกว่าใครว่าหลินอวี่เตี๋ยอยากแต่งงานกับเสิ่นซือหานมากแค่ไหน
อีกทั้งเพราะเธอแสดงท่าทีว่าไม่สนใจเสิ่นซือหาน ตระกูลหลินถึงได้ไม่ระแวงเธอมากนัก ส่วนหลินอวี่เตี๋ยก็แทบอยากให้เธอไม่มีวันได้ติดต่อกับเสิ่นซือหานอีกตลอดชีวิต
ในสถานการณ์แบบนี้ อีกฝ่ายกลับมาบอกเรื่องแบบนี้กับเธอ แค่คิดด้วยนิ้วเท้า หลินอวี่ลั่วก็เดาได้ว่าต้องมีอะไรแอบแฝงอยู่แน่
แต่พอเห็นท่าทางเขินอายหน้าแดงของหลินอวี่เตี๋ย เธอก็ยังตอบตกลง
“ได้สิ ได้ช่วยพี่สาวแก้ปัญหา ฉันก็ดีใจเหมือนกัน”
หลินอวี่เตี๋ยดีใจเกินคาด ไม่ได้สงสัยอะไรเลย “งั้นพวกเราไปหาอาจารย์เสิ่นกันตอนนี้เลย”
เธอจับมือหลินอวี่ลั่วไปที่ห้องทำงานของเสิ่นซือหาน ปกติช่วงเวลานี้เสิ่นซือหานมักคุยเล่นกับคุณครูคนอื่นในห้องทำงาน คราวนี้ก็เช่นกัน
“ยืนยันเสร็จหรือยัง?”