กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 71 พบกันโดยบังเอิญ
ใจของผู้กำกับหวังหนักอึ้ง แม้จะเดาผลลัพธ์แบบนี้ไว้แล้ว แต่พอได้ยินซ่งซือเหอพูดก็ยังอดกังวลไม่ได้
เดิมทีความคืบหน้าก็ไม่ได้เร็วอยู่แล้ว คราวนี้ไม่รู้จะต้องเลื่อนออกไปอีกนานแค่ไหน...
ช่างเถอะ ขอแค่ซ่งซือเหอไม่ถอนตัวจากการแสดงก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว
ใบหน้าของเขากลับมามีรอยยิ้มประจบประแจงเหมือนก่อน “ท่านพูดถูก ช่วงนี้ต้องพักฟื้นให้ดี สุขภาพสำคัญที่สุด”
ถึงขั้นนี้แล้ว เขาจะพูดอะไรได้อีก ได้แต่ไม่พอใจอยู่ในใจแต่ไม่กล้าพูดออกมา
ซ่งซือเหอขานรับเบา ๆ แล้วไม่พูดอะไรต่อ
ทั้งสามคนในรถมองหน้ากันเลิ่กลั่ก บรรยากาศชวนกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
ผู้กำกับหวังมองออกว่าซ่งซือเหอเย็นชาและไม่พอใจ ถ้าอยู่ต่อก็มีแต่จะหาเรื่องใส่ตัว