เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 67 จินเหมียวเหมียวสารภาพเอง
จินเหมียวเหมียวผลักประตูห้องเรียนห้องซีเปิดออกอย่างเดือดดาล
“หลินอวี่ลั่ว! ออกมานี่!” เธอยืนตะโกนเสียงดังอยู่ตรงหน้าประตู
หลินอวี่ลั่วที่กำลังหัวเราะคุยกับหลิวเซียวเซียวหันมามองอย่างงุนงง เลิกคิ้วมองจินเหมียวเหมียวที่ประตู “มีอะไร?”
หลินอวี่ลั่วเดาได้แล้วว่าเรื่องในเว็บบอร์ดเป็นฝีมือจินเหมียวเหมียว จึงไม่คิดจะมีท่าทีดี ๆ กับเธอ
“ออกมานี่!” ทุกคนในห้องเรียนรู้ว่าเว็บบอร์ดลงข่าวใหม่เกี่ยวกับจินเหมียวเหมียวแล้ว ต่างพากันมองเธอด้วยสายตาประหลาด จินเหมียวเหมียวทนไม่ไหวจึงเร่งหลินอวี่ลั่วอีกครั้ง
แต่หลินอวี่ลั่วยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ไม่มีท่าทีว่าจะลุกขึ้นเลยแม้แต่น้อย
“มีอะไรก็พูดมาตรงนี้” หลินอวี่ลั่วระแวดระวังเธอเต็มที่ ใครจะไปรู้ว่าเธอจะเล่นลูกไม้อะไรอีก
เห็นเรียกหลินอวี่ลั่วไม่ยอมมา เธอก็พุ่งเข้าใส่อย่างเกรี้ยวกราด