เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 64 ได้รับเลือกเป็นนางรอง
คราวนี้เขาหมดสิทธิ์ออกความเห็นโดยสิ้นเชิง จึงหันหน้าไปทางอื่น ไม่พูดอะไรอีก
เมื่อมีการเปรียบเทียบ ผลแพ้ชนะระหว่างหลินอวี่ลั่วกับจินเหมียวเหมียวก็เห็นชัดทันที
“ตอนนี้ทุกคนคงไม่มีใครคัดค้านที่หลินอวี่ลั่วรับบทนางรองแล้วใช่ไหม?” กรรมการตัดสินที่นั่งตรงกลางถามตามมารยาท
ที่จริงทุกคนรู้ดีว่านางรองบทนี้ต้องเป็นของหลินอวี่ลั่วเท่านั้น
มีเพียงจินเหมียวเหมียวที่เหมือนถูกฟ้าผ่า ตะโกนด้วยความตกใจ “อะไรนะ? เธอมีสิทธิ์อะไร!”
ทั้งที่เธอตกลงกับน้าไว้แล้วว่าจะต้องทำให้หลินอวี่ลั่วตกรอบ แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงไม่เพียงไม่ตกรอบ ยังได้บทนางรองไปอีก
ความไร้มารยาทของจินเหมียวเหมียวทำให้ทุกคนรู้สึกรังเกียจเธอ
“ก็เพราะเธอแสดงเก่งกว่าเธอ แค่นั้นเอง” มีคนพูดขึ้น “ออกไปได้แล้ว โวยวายเสียงดังแบบนี้มันอะไรกัน!”
“เธอแสดงเก่งกว่าฉันเหรอ? เป็นไปไม่ได้!” จินเหมียวเหมียวมองหลินอวี่ลั่วอย่างไม่อยากเชื่อ “เธอก็แค่เด็กบ้านนอก จะมีฝีมือการแสดงอะไรได้?”