กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 62 เส้นทางปลาเค็มยังอีกยาวไกล
จังหวะนั้นเอง หลินอวี่ลั่วกลับมาจากวิ่งออกกำลังกาย พอเดินเข้าประตูก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศในห้องนั่งเล่นไม่ชอบมาพากล เธอขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าแม่ลูกที่นั่งจ้องเธอเขม็งบนโซฟาจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก
บ้านหลังนี้ ช่างอยู่ไม่ได้จริง ๆ
“หลินอวี่ลั่ว มานี่” แม่หลินพูดเสียงขรึม
หลินอวี่ลั่วกลอกตา ไปแล้วจะทำไม? ให้ตายเถอะ!
เธอล้วงมือสองข้างใส่กระเป๋ากางเกงชุดวอร์ม เดินไปอย่างใจเย็นแล้วนั่งตรงข้ามแม่หลินกับหลินอวี้เตี๋ย ทำหน้าบึ้ง “มีอะไร? พูดมา!”
แม่หลินเห็นท่าทางของเธอแล้วโมโห แต่เพราะยังติดเรื่องของหลินอวี้เตี๋ยจึงอดทนไว้ก่อน แล้วถามเสียงเข้ม “เธอปฏิเสธท่านผู้อาวุโสเฉียนที่จะรับเธอเป็นศิษย์ใช่ไหม?”
“ใช่ เรื่องแค่นี้เองหรือ?” หลินอวี่ลั่วกลอกตา เรื่องเล็กนิดเดียวแค่นี้ถึงกับเรียกเธอมาสอบสวนพร้อมหน้ากันเลยหรือ?