กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 46 เจ้าสิ่งอัปลักษณ์ที่ขัดหูขัดตา
ก่อนที่หมิ่นหมิงเสียจะทันพูดอะไรต่อ เสียงเปิดหน้าต่างก็ดังมาจากชั้นสอง จากนั้นหลินอวี่เตี๋ยก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงคล้ายกำลังสะอื้น “แม่ ให้พวกเธอขึ้นมา”
“เธอจะใจดีขนาดนั้นเชียว?” หมิ่นหมิงเสียกลัวว่าหลินอวี่เตี๋ยจะถูกหลินอวี่ลั่วหลอก จึงยังคงยืนขวางประตูอยู่