กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 39 เธอไร้เมตตา ฉันก็ไม่ต้องมีคุณธรรม
“แม่บอกว่าหลินอวี่ลั่วโง่ หนูว่าเธอไม่ได้โง่เลยสักนิด!”
หลินอวี่เตี๋ยพูดข้อสงสัยในใจออกมา แววตาฉายความเคียดแค้น “ถึงจะเป็นน้องสาวหนู เธอก็ไม่ควรรังแกหนูแบบนี้!”
“บางคนมีพรสวรรค์อยู่บ้างในบางด้าน พรสวรรค์ของหลินอวี่ลั่วคงมีแค่นี้แหละ!” หมิ่นหมิงเสียปลอบหลินอวี่ลั่ว “เธอคงไม่ยอมยกโน้ตเพลงให้ลูกง่าย ๆ ลูกคงต้องแต่งเพลงเองแล้ว”