กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 25 ยอมรับชะตา
แม้จะทำใจยอมรับชะตาแล้ว เธอก็ยังเฝ้าหวังอยู่เรื่อย ๆ ว่าเสิ่นซือหานจะสำนึกขึ้นมาได้ แต่จนกระทั่งเธอวิ่งจนหมดแรงมาถึงหน้าโรงเรียน ก็เห็นเพียงหลิวเซียวเซียวที่ยืนกางร่มรออยู่ตรงนั้น
หลินอวี่ลั่วเพิ่งรู้ว่าเสิ่นซือหานเป็นคนใจแข็งราวกับก้อนหิน
เรื่องนี้ยิ่งทำให้เธอมุ่งมั่นกว่าเดิมว่าจะไปหาพี่สี่ให้มาซ้อมเสิ่นซือหาน