บทที่ 12 แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ

บทที่ 12 แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ??

หลินอวี่ลั่วกำลังพยายามแยกให้ออกว่าประตูใต้หอพักแต่ละตึกต่างกันตรงไหน จู่ ๆ เสียงทุ้มกังวานก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“หลงทางอีกแล้ว? คราวนี้ต้องให้ฉันพากลับไปไหม?”

หลินอวี่ลั่วตกใจจนสะดุ้งเท้าพอดีเหยียบก้อนหินเข้า ข้อเท้าจึงพลิกโดยไม่ทันระวัง

เสิ่นซือหานรีบยื่นมือมาประคองเธอไว้อย่างว่องไว