กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 “ดวงใจสื่อกัน”
ศาสตราจารย์อู๋โหยวขมวดคิ้วเล็กน้อย ด้านดนตรีนั้นถึงแม้ตัวเองจะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ แต่หูก็ยังมีอยู่
ถ่ายทอดสภาวะที่เพลงต้องการจะสื่อออกมาได้สมบูรณ์แบบขนาดนี้ คนกลุ่มนี้ไม่รีบปรบมือ ยังจะยืนงงอะไรกันอีกล่ะ
เดิมทีตั้งใจจะวางท่าไว้สักหน่อย แต่สุดท้ายก็อดใจไม่ไหว ปรบมือนำคนแรกก่อนเลย
เหล่าคณะกรรมการท่านอื่นถึงเพิ่งรู้ตัว ปรบมือตามกันไป พร้อมกับวิจารณ์และชื่นชมอีกหลายประโยค
ถ้าจะหาข้อบกพร่องก็ต้องมีแน่นอน พลังดึงดูดบนเวทีนั้นอ่อนไปสักหน่อย
เซี่ยจิ่นหนิงมองศาสตราจารย์อู๋โหยวด้วยดวงตาเป็นประกาย ศาสตราจารย์อู๋โหยวเขินขึ้นมาอีกครั้ง ถลึงตาโต้กลับไปหนึ่งที ใบหน้าแก่ ๆ เริ่มแดงเรื่อ หลบสายตาไปมองทางอื่น