กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 วันแรกของการฝึกทหาร
เซี่ยจิ่นหนิงวิ่งวนอยู่รอบนอกรอบหนึ่ง ก็ยังหาคนไม่เจอ
สงสัยว่าครูฝึกจะจงใจแกล้งคนกันแน่
พอปล่อยใจให้ว่างมองไป อาคารสำนักงานสองชั้นฝั่งตรงข้าม บนระเบียงไม่ใช่มีครูฝึกรายหนึ่งยืนอยู่หรอกหรือ
มืดเกินไป กลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกับความมืดมิด มองไม่เห็นเอาเสียเลย
ถ้าไม่ใช่เพราะเซี่ยจิ่นหนิงเงยหน้าขึ้นสูดหายใจเข้าลึก ดวงตาสองข้างระดับ 5.2 ก็คงจะมองไม่เห็นจริง ๆ
รีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไป
“รายงานครูฝึก ชั้นเรียนการแสดงหนึ่งรวมแถวเสร็จสิ้น!”
ครูฝึกจินเถียวพอเซี่ยจิ่นหนิงเข้ามาใกล้ก็เก็บสีหน้าอันดูพูดง่ายนั้นกลับไป ตอบด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์สิ้นเชิง “รับทราบ!”